Cooper (1968) tarafından aerobik uygunluğun hesaplanması için 12 dakikalık koşu testi geliştirilmiştir. Bu test, daha önceleri Balke tarafından geliştirilmiş olan 15 dakikalık bir koşudan modifiye edilmiştir. Cooper testi, en yaygın olarak kullanılan saha testlerinden biridir ve sporcuların 12 dakika boyunca mümkün olduğu kadar çok mesafe koşması gerekmektedir. Cooper testinin diğer saha testlerine göre aerobik gücü daha doğru olarak belirlediği ve bu nedenle birçok saha testinden daha çok tercih edildiği belirtilmiştir. Testin yapılışı basit olmasına rağmen, sporcunun en iyi test sonucuna ulaşmak için taktiksel olarak testi nasıl yapması gerektiğini bilmemesi dezavantajı olmaktadır.Teste başlamadan önce sporcuların ısınma hareketleri yapmaları test performansının daha iyi olmasına neden olabilmektedir. Ayrıca Cooper testinde sporcuların motive olmaları için eşli olarak koşmaları da performansı olumlu şekilde etkilemektedir.
Cooper testi genellikle 400 metrelik bir atletizm koşu alanında yapılmaktadır. Atletizm sahası temin edilmediği zaman, test mesafesinin en az 200 metre olmasına dikkat edilmelidir. Komut ile birlikte sporcular belirlenmiş alanda koşuya başlamaktadır. Koşu hızları ise sporcuya bağlıdır. Sporcular ister hızlı bir koşu hızında isterse de yavaş bir koşu hızında testi tamamlayabilirler. Ayrıca sporcular test süresi boyunca koşuyu devam ettiremezse yürüyerek de testi tamamlayabilirler. Sporcuların katettikleri her koşu turu kaydedilir. 12 dakika bittikten sonra tekrar komut verilerek test sonlandırılmakta ve sporcuların koşu mesafeleri hesaplanarak kaydedilmektedir. 12 dakikalık koşu periyodu sonunda sporcuların koştukları toplam mesafeden maksimal oksijen alımlarını tahmin etmek için aşağıda belirlenmiş olan formül kullanılmaktadır.
® - E-Akademisyen ™
