Yo-Yo Testleri
Saha içinde yapılan mekik koşusu testleri ve maksimal oksijen alımının belirlenmesi için laboratuar ortamında yapılan koşu bandı testleri gibi saha ve laboratuar testlerinin birçoğu yaş, oyun pozisyonu ve elit seviyedeki farklılıklara göre sporcuların antrenman durumlarını değerlendirmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu testlerin çoğu devamlı egzersizleri içermekte ve top oyunları ile bu testlerin ilgisi araştırılmaktadır. Koşu bandı testi esnasında belirlenen değer aerobik gücün ölçülmesi için altın standart olarak düşünülmesine rağmen, antrenman yaptıracak personele, pahalı ekipmana ve uzun bir zaman gerektirmektedir. Bu nedenlerden dolayı bazı saha testleri, laboratuar ölçümleri için uygulanabilir alternatifler olarak önerilmiştir.
Son zamanlarda BANGSBO, takım sporlarındaki oyuncularının performanslarını değerlendirmek için bir saha testi olarak Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerini geliştirmiştir. Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri kademeli olarak artan aralıklı bir mekik koşusu testidir ve hızlanma, yavaşlama, toparlanma gibi yetenekleri içermektedir. Testin gelişiminde Leger çok aşamalı uygunluk testinden esinlenilmiştir. Leger testindeki gibi Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerinde de katılımcılar 20 metrelik mekik koşuları koşmakta ve her mekik koşusu arasına bir toparlanma dönemi serpiştirilmektedir. Yo-Yo aralıklı toparlanma testi sıklıkla saha içinde kullanılmaktadır.
Yo-Yo aralıklı toparlanma testinin iki seviyesi bulunmaktadır. Bunlardan birincisi Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi (Yo-Yo aralıklı dayanıklılık testi), diğeri ise Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testidir. Her iki Yo-Yo aralıklı toparlanma testi de, bir bireyin yoğun egzersizi hızlı bir şekilde yapabilme yeteneğini değerlendirmektedir. Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri arasına 10 saniyelik yürüme ya da jog ile yapılan aktif toparlanma dönemi serpiştirilmiştir ve bir birey hızını devam ettiremeyecek olana kadar koşmaktadır. Koşulan mesafedeki nokta testin sonucunu belirlemektedir.
Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi, yüksek yoğunluktaki aerobik çalışmayı tekrarlayarak yapabilme yeteneği üzerine yoğunlaşırken, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi ise yüksek bir orandaki anaerobik enerji kaybı ve hemen hemen maksimum bir aerobik enerji üretimi ile tekrarlanan yüksek şiddetteki egzersizi yapabilme yeteneği üzerine yoğunlaşmaktadır.
Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testine oranla çok daha orta seviyedeki hız artışları ile çok düşük bir hızda başlamaktadır. Antrenman yapan bir kişi için Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi, 10-20 dakikada sonlanmakta ve devamlı olarak bireyin dayanıklılık kapasitesi üzerine yoğunlaşmaktadır. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi ise 5-15 dakikada sonlanmakta ve yüksek bir anaerobik enerji katkısı ile yoğun bir egzersiz dönemini tekrar yapabilmek için antrenman yapan bir kişinin yeteneğini değerlendirmek hedeflenmektedir. Aerobik ve anaerobik enerji sisteminin eş zamanlı uyarım ihtiyaçlarını karşılayabilen tek aralıklı saha testi, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testidir. Ayrıca patlayıcı gücün Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 test performansı ile ilişkili olduğu bulunmuştur.
Her iki test esnasında sürekli olarak artan kalp hızı, artan bir oksijen alımını yansıtmaktadır ama bu artış seviye 2 testinde daha da hızlı meydana gelmektedir. Yo-Yo IR2 testi süresinde gözetlenen en yüksek kalp atım hızının, koşu bandı testi esnasında maksimal oksijen alımları elde edilen katılımcılarda gözetlenen maksimal kalp atım hızı ile aynı olduğu bildirilmiştir. Bu yüzden her iki Yo-Yo aralıklı toparlanma testi de bir bireyin maksimal kalp hızını hızlıca belirlemek için kullanılmaktadır. Bunun gibi ölçümler, antrenman esnasında elde edilen kalp hızlarının değerlendirilmesinde yararlıdır.
Danimarkalı 17 elit düzeydeki futbolcunun kalp hızı değerlerinin, müsabaka sezonunun başlangıcı ile karşılaştırılan sezon öncesi başlangıcında yapılan bir Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi esnasında sürekli olarak yüksek olduğu gözetlendi. Benzer bir şekilde 2004 Avrupa şampiyonası için hazırlanan Danimarkalı milli futbolcuların kalp hızı, hazırlığın iki ve dördüncü haftasından sonra ile karşılaştırılan hazırlık döneminin başında önemli ölçüde daha yüksek olduğu gözetlenmiştir. Bu incelemeler, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testinin submaksimal bir versiyonu esnasındaki kalp hızı ölçümlerinin, bir bireyin kondisyon seviyesi hakkında yararlı bilgi sağlayacağını ileri sürmektedir.
Her iki test, aerobik sistemi maksimal olarak uyarmaktadır. İki test arasındaki en büyük farklılık, anaerobik sistemi harekete geçirme derecesidir. Kas biopsileri ve kan örnekleri, testler esnasındaki anaerobik enerji üretimi hakkında bilgi sağlayacak diğer şeyler arasında Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerinden önce, testlerin esnasında ve testlerin hemen sonrasında toplanmıştır. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinde, testin sonundaki kreatin fosfat (CP) seviyesi aralıklı toparlanma seviye 1 testi sonundaki kreatin fosfat seviyesinden daha düşük olduğu ve CP kullanım hızının ise hem ilk hem de testin son bölümünde aralıklı toparlanma seviye 1 testi ile karşılaştırıldığında önemli ölçüde daha yüksek olduğu bildirilmiştir. Bu testler, maç esnasında oluşan fiziksel yorgunluk ve yıpranmaları ortaya koymaktadır.
Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri sonundaki kas laktat konsantrasyonun seviye 1 testine göre seviye 2 testinde daha yüksek olduğu ve testin son bölümündeki laktat birikme hızının yaklaşık beş kez daha büyük olduğu bulunmuştur. Bu nedenle kas pH, seviye 1 testine göre seviye 2 testinde tükenme daha düşük olmaktadır. Buna ek olarak Yo-Yo IR2 testinde, testin son bölümü esnasında kandaki laktat birikim oranı ve en yüksek kan laktat konsantrasyonu Yo-Yo IR1 testi ile karşılaştırıldığında çok yüksektir. Kan laktat konsantrasyonu, basketbol maçları ve bazende futbol maçları esnasında ölçülen gibi aynı seviyededir. Genellikle anaerobik enerji üretim oranı ve önemli ölçüdeki kan laktat üretim oranının Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinin sonuna doğru daha yüksek olduğu bildirilmiştir. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi esnasında rapor edilen kas glikojen kullanım oranının en yüksek ortalama hızı ileri sürmektedir ki glikolizin oranı Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi esnasında olandan daha fazla olmaktadır.
Hem Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi hem de Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinden sonra kas glikojeninin sadece orta derecede düşmüş olduğu görülmüştür. Daha da önemlisi önemli ölçüdeki kas lifleri sayısının belirli bir şekilde küçüldüğü bildirilmiştir. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testinden sonra bütün liflerin %14’ünde glikojenin boş ya da hemen hemen boş olduğu görülmüştür. Üstelik daha hızlı kasılan lifler (FTa) ve FTx liflerinde glikojen hemen hemen boştu. Bazı liflerdeki kas glikojen azalmasının yorgunluğun ilerlemesine katkıda bulunduğu bildirilmiştir.
Test yüksek bir duyarlılığa ve tekrarlanabilmeye sahiptir. Bu nedenle, yoğun aralıklı egzersiz kullanılan sporlardaki atletlerin performanslarındaki değişmeler ve bireysel farklılıklar basit bir şekil içinde incelenmektedir. KRUSTRUP ve arkadaşlarının yapmış olduğu çalışmada, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 test performansının, bir hafta içinde yeniden test tekrarlandığında test performansının ve değişim katsayısının (CV) aynı olduğunu bulmuşlardır. THOMAS ve arkadaşları, 16 eğlenceye yönelik aktif denekde Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testinin, test ve yeniden yapılan testin güvenilirliğini ölçmüşler ve %8.7 olan CV ile 0.95’lik bir korelasyon katsayısı bulmuşlardır.
Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi için ise KRUSTRUP ve arkadaşlarının yapmış olduğu çalışmada, 1 hafta içinde yapılan iki test arasında farklılık bulamamışlardır. Bu testler arasındaki bireysel nedenden kaynaklanan farkın ortalama % 9.6’luk bir CV ile 1 ± 12 metre olduğu bildirilmiştir. Benzer bir şekilde İMPELLİZERİ, 12 genç basketbolcunun üç Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 test performansları üzerine temellendirilen %7.1’lik bir CV gözetlemiştir. THOMAS ve arkadaşları, 17 eğlenceye yönelik aktif deneğe 6 gün içinde iki kez test yaptığında %12.7’lik bir değişim katsayısı bulmuşlardır. IAİA ve arkadaşları %8.5’lik bir değişim katsayısı ile antrenman yapan dayanıklılık koşucuları tarafından bir hafta içinde yaptırılan iki Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi esnasında katedilen mesafeler arasındaki anlamlı bir korelasyon bulmuşlardır.
Müsabaka anındaki performans ve Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri arasında ilişkinin olup olmadığı birçok çalışmada incelenmiştir. Futbolda, profesyonel futbolcular için bir maç esnasındaki yüksek yoğunluktaki egzersiz miktarı ve Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 test performansı arasında önemli bir korelasyon olduğu bildirilmiş ve bunun bir futbol maçı esnasında dayanıklılık performansının en önemli ölçüsü olduğu ileri sürülmüştür. KRUSTRUP ve arkadaşları tarafından yapılan bir çalışmada, elit düzeydeki bayan futbolcuların Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 test performansının, bir maçın her yarısının sonunda yapılan yüksek yoğunluktaki koşu miktarı ile önemli ölçüde ilişkili olduğu söylenmiştir. Benzer bir şekilde Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 test sonucu ve maç performansı arasındaki pozitif bir ilişki en üst düzeydeki hakemlerde de gözetlenmiştir.
Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi için, bir maç esnasındaki 5 dakikalık bir periyotta koşulan en yüksek mesafe ve performans arasında anlamlı bir ilişki gözetlendiği bildirilmiştir. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinden beri, bir maçın yoğun periyotları esnasındaki zorunlu bileşenler olan toparlanma ve yüksek yoğunluktaki egzersizi yapmak için yeteneklerin değerlendirilmesi üzerine odaklanması mantıklı olarak görülmektedir. Özet olarak, rekabete dayalı müsabaka esnasındaki bir performans ölçümü ile Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 test sonuçları birçok çalışmada karşılaştırılmış ve bir sporcu hakkında doğru bilgiyi sağlayan test performanslarının her birinde bir ilişki bulunduğu ileri sürülmüştür.
Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerine katılan sporcuların performansları da incelenmiştir. En yüksek uluslararası seviyede futbol oynayan en üst düzeydeki erkek futbolcuların (2420m), orta derecede antrenman yapan futbolcular (1810m), alt seviyedeki oyuncular (2030m) ve çok düşük bir seviyede oynayan diğer elit oyunculara (2190m) göre Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testinde daha yüksek bir performans seviyesine sahip oldukları bildirilmiştir. Benzer bir şekilde, en üst seviyedeki elit, orta elit ve alt seviyedeki bayan futbolcuların söylenen sıraya göre 1600m, 1360m ve 1160m performans seviyelerine sahip oldukları bildirilmiştir. Kalecilerin, orta saha oyuncuları ve defans oyuncularına göre daha az mesafe kateden hücum oyuncuları ve stoper oyuncuları ile yedek oyuncular kadar aralıklı toparlanma seviye 1 testini yapamadıkları bildirilmiştir.
Yüksek seviyedeki bayan badminton oyuncularının, 21 yaş altındaki state-seviyedeki bayan hokey oyuncularına göre daha yüksek performansa (840m; n = 15) ve gençler gibi benzer bir performansa sahip oldukları bulunmuştur (21 yaşında: 1200m ve 17 yaşında 1080m). Elit seviyedeki rugby oyuncularının performansı (1656m), alt seviyedeki elit oyuncuların performansları ile (1564m) hemen hemen aynı olduğu ama elit seviyedeki futbolcular için elde edilen değerden daha az olduğu bildirilmiştir.
Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi için, üst seviyedeki elit oyuncuların (1260m), orta seviyedeki elit oyuncuların (1050m), alt seviyedeki elit oyuncuların (840m) ve orta seviyede antrenman yapan erkek futbolcuların arasındaki fark, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testinde olan farktan daha büyük olduğu bildirilmiştir. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinde Avustralyalı futbolcuların (720m), alt seviyedeki elit futbolcular gibi benzer bir seviyeye sahipken, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinde ise yüksek seviyedeki genç erkek badminton oyuncularının (1020m), orta elit seviyedeki futbolcular gibi aynı seviyeye sahip oldukları bulunmuştur. Alt seviyedeki elit buz hokeyi oyuncuları (510m) ile elit seviyedeki ve eğlenceye dayalı floorball oyuncularının, bir basketbol kulübünün 12 junior oyuncusu kadar (590m) düşük değerlere sahip oldukları bildirilmiştir. Ayrıca futbolda uluslararası seviyedeki birçok oyuncu, Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testinde 760 metreden daha aşağı bir değere sahiptir ve bu değer, yüksek bir seviyede yapılması zorunlu olan kondisyonun temel bir seviyesi olarak önerilmektedir.
Yüksek orandaki anaerobik enerji kaybı ile Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi, diğer ölçülenlere göre bir futbol maçında defans oyuncusunun yaptığı işi daha iyi yansıttığı görülmektedir. Bir katagori içindeki oyuncuların önemli ölçüdeki farklılıkları göze çarpmaktadır. Örneğin, elit seviyedeki orta saha oyuncularının Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testindeki performans sıralamalarının 800-1320 metre olduğu, rugby’de defans oyuncuları ve orta saha oyuncularının aralıklı toparlanma seviye 2 testinde (söylenen sıraya göre 743m ve 747m) aynı performansa sahip oldukları ve bu değerlerin aralıklı toparlanma seviye 2 testinde forvetlerden biraz daha yüksek olduğu bildirilmiştir.
Genç futbolculardan oluşan bir gruba Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri yaptırılmıştır. Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerindeki performans seviyesinin yaş ile artan bir ilişki ile geliştiği görülmüştür. 17-18 yaşlarındaki bayan atletlerin, yetişkin bayan atletlerde elde edilene benzer bir Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 test performans seviyesi meydana getirdikleri ama erkek yetişkin futbolcular için böyle olmadığı bildirilmiştir. 16-17 yaşındaki erkek oyuncuların Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 test performanslarının, aynı kulüpte oynayan daha yaşlı elit oyuncular için bulunan değerden yaklaşık olarak %30 daha düşük olduğu görülmüştür (680 vs 940m).
Çalışmaların büyük bir bölümü Yo-Yo aralıklı toparlanma test performansındaki sezon öncesi ve sezonsal değişimler üzerine odaklanmıştır. Hem Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi hem de aralıklı toparlanma seviye 2 testinde oyuncular, tahmin edilmiş olacak olan sezon öncesi test performansında anlamlı bir gelişmeye sahip oldukları bildirilmiştir. Bu nedenle, oyuncuların yüksek yoğunluktaki egzersizi yeniden yapabilme yeteneğini oldukça değiştirdiği ve söz konusu değişiklikleri meydana çıkartmak için testin yeterince hassas olduğu görülmüştür. Bütün oyuncuların sezon öncesinde bir gelişmeye sahip oldukları ama sezon esnasındaki yanıtta büyük farklılıkların bulunduğu bildirilmiştir.
Maksimal oksijen alımının Yo-Yo aralıklı toparlanma test sonuçlarından hesap edilip edilemeyeceği sıklıkla sorulan bir sorudur. 141 denek üzerine temellendirilen çalışmada maksimal oksijen alımı ve Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi ve Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi önemli bir korelasyon gözetlenmiştir. Teorik olarak VO2max, aşağıdaki denklemlerden her iki aralıklı saha testi için hesaplanabilmektedir.
Yo-Yo IR1 testi: VO2max (mL/min/kg) = IR1 mesafe (m) X 0.0084 + 36.4
Yo-Yo IR2 testi: VO2max (mL/min/kg) = IR2 mesafe (m) X 0.0136 + 45.3
Yinede, Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri ve VO2max arasındaki ilişki, dağınık bir şekilde temsil edilmektedir. Bu nedenle, aralıklı toparlanma testlerinin sonuçlarından maksimal oksijen alımının hesaplanması doğrulanmamıştır. Aralıklı sporlar için daha özel olan Yo-Yo testleri, YOUNG ve arkadaşları tarafından yapılan çalışmada Avustralyalı yedek ve as oyuncular arasında maksimal oksijen alımında farklılık bulunmadığını ama düzenli oynayan oyuncuların Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 2 test performanslarının, yedek oyuncuların performansından %37 daha iyi olduğunu bildirmişlerdir.
Sonuç olarak Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerinin geliştirilmesinden sonra toplum içinde test yapmak için yaygın olarak bu test kullanılmıştır. Örneğin okullarda ve basketbol, futbol, rugby, Avustralya futbolu ve koşu gibi sporların çoğunda kullanılmıştır. Yo-Yo aralıklı toparlanma testleri, spor biliminde yaygın olarak çalışılan kondisyon testlerinin çoğundan daha hızlı yapılmaktadır. Testlerin özelliği ve kolaylığından dolayı, oyuncunun yüksek yoğunluktaki egzersizi tekrar tekrar yapabilme kapasitesini ölçmek için birçok takım sporlarında bu testler yaygın olarak uygulanmaktadır. Aralıklı egzersizleri içeren değişik sporlardaki elit sporcuların değerlerine göre rekabete dayalı en yüksek seviyelerdeki bir sporcu Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerini daha iyi yaptığı bulunmuştur. Ayrıca genç atletlerin Yo-Yo aralıklı toparlanma testlerindeki performanslarının artan yaş ile geliştiği bildirilmiştir.
KAYNAKÇA
ATKINS, J. Stephen. : ‘’Performance of The Yo-Yo İntermittent Recovery Test by Elite Professional and Semiprofessional Rugby League Players’’, Journal of Strength and Conditioning Research , 2006, 20 (1), 222 - 225.
AZİZ, R. Abdul / TAN, Y. H. Frankie / TEH, C. Kong. : ‘’A Pilot Study Comparing Two Field Tests With The Treadmill Run Test in Soccer Players’’, Journal of Sports Science and Medicine, 2005, (4), 105 – 112.
BANGSBO, Jens / LAİA, F. Marcello / KRUSTRUP, Peter. : ‘’The Yo-Yo Intermittent Recovery Test, A Useful Tool For Evaluation of Physical Performance in Intermittent Sport’’, Sports Medicine, 2008, 38 (1): 37 – 51.
CASTAGNA, Carlo / IMPELLİZERİ, M. Franco / CHAMARI, Karim / CARLOMANGO, Domenico / RAMPİNİNİ, Ermanno. :‘’Aerobik Fitness and Yo-Yo Continuous and Intermitent Tests Performances in Soccer Players: A Corelation Study’’, Journal of Strength and Conditioning Research, 2006, 20 (2), 320 – 325.
CASTAGNA, Carlo / IMPELLIZZERI, M. Franco / BELARDINELLI, Romualdo / ABT, Grant / COUTTS, Aaron / CHAMARI, Karım / D'OTTAVIO, Stefano. : ‘’ Cardiorespiratory Responses To Yo-Yo Intermittent Endurance Test in Nonelite Youth Soccer Players’’, Journal of Strength and Conditioning Research, 2006, 20 (2), 326 - 330.
CASTAGNA, Carlo / IMPELLİZERİ, M. Franco / RAMPİNİNİ, Ermanno / D’OTTAVİO, Stefano / MANZİ, Vincenzo. : ‘’The Yo-Yo Intermittent Recovery Test in Basketball Players’’, Journal of Science and Medicine in Sport, 2008, 11, pp. 202 – 208.
CHAMARİ, K. / HACHANA, Y. / AHMED, B. Y. / GALY, O. / SGHAIIER, F./ CHATARD, C. J. / HUE, O. / WİSLOFF, U. : ‘’Field and Laboratory in Young Elite Soccer Players’’, Br. J. Sports Medicine, 2004, 38, 191 – 196.
DUPONT, Gregory / DEFONTAİNE, Mathieu / BOSQUET, Laurent / BLONDEL, Nicolas / MOALLA, Wassim / BERTHOİN, Serge. : ‘’Yo-Yo İntermittent Recovery Test Versus The Université de Montréal Track Test: Relation With a High-İntensity İntermittent Exercise’’, Journal of Science and Medicine in Sport, 2009, pp. 1 - 5.
KRUSTRUP, Peter / MOHR, Magni / AMSTRUP, Tommas / RYSGAARD Torben / JOHANSEN, Johnny / STEENSBERG, Adam / PEDERSEN, K. Preben / BANGSBO, Jens. : ‘’The Yo-Yo Intermittent Recovery Test: Physiological Response, Reliability, and Validity’’, Med. Sci. Sports Exercise, 2003, Vol. 35, No. 4, pp. 697 – 705.
KRUSTRUP, Peter / MOHR, Magni / NYBO, Lars / JENSEN, M. Jack / NIELSEN, J. Jens / BANGSBO, Jens. : ‘’The Yo-Yo IR2 Test: Physiological Response, Reliability, and Application to Elite Soccer’’, Medicine & Science in Sports & Exercise, 2006, Vol. 38, No. 9, pp. 1666 – 1673.
YOUNG, W. B. / NEWTON, R. U. / DOYLE, T. L. : ‘’Phyisiological And Anthropometric of Starters And Non-Starters And Playing Positions in Australian Rules Football’’, Journal of Science Medicine Sports, 2005, 8 (3), 333 – 345.
® - E-Akademisyen ™
